Ingespannen tuurt hij naar zijn scherm. Ziet hij vlekken bij zijn collega? Martijn wil voorkomen dat hij teveel voorover leunt. Hij vermoedt dat dit een averechts effect heeft. Inwendig vervloekt hij de kwaliteit van de verbinding. Als die beter zou zijn, zou hij beter kunnen zien wat er gebeurt bij Paul. Ja, nu kan hij het goed zien. Er staan duidelijk vlekken in de nek van zijn hoofd boekhouding. Oeps, schiet er door hem heen. Deze reactie kent hij. Paul krijgt die vlekken meestal als hij ontzettend boos wordt. Martijn snapt het niet. Hij weet zeker dat hij de feedback regels goed heeft toegepast.

Het klonk als een bijzin. Een en-passant mededeling. Ik refereer aan de persconferentie van 29 september jl. waarin Mark Rutte benadrukte dat thuiswerken weer de norm zou moeten worden. In zijn opsomming van consequenties zat de bijzin die mij opviel: ‘dus even geen teambuilding’.
Thuiswerken is al lang geen technologische uitdaging meer. De vraag of organisatiecultuur en leiderschap het aankunnen is vele malen belangrijker. Tijd om daar met de bril van Patrick Lencioni op naar te kijken.

Het gewone leven is weer begonnen. Een veel gebruikte opmerking nu de zomervakanties voorbij zijn. De terugkeer naar het werkzame leven is dit jaar anders dan anders. Had je stiekem gehoopt op een teruggaan naar het oude normaal, het normaal van voor de corona-uitbraak, dan kom je er bekaaid vanaf. De persconferentie van Rutte en De Jonge van 1 september had een duidelijk andere toon.
Dat ‘weer beginnen’ roept op de een of andere manier een behoefte op om een echt nieuw begin te maken – gedragsonderzoekers noemen dat het ‘fresh start effect’. Daar waar je als manager of ondernemer wellicht met allerlei noodverbandjes de zaak draaiende hebt kunnen houden, is dit moment bij uitstek geschikt om naar de totale impact van corona op je organisatie te kijken.